زمینه مطالعه: گاماکروناویروس ها، RNA ویروس های تک رشته ای و سنس مثبت هستد که سبب بیماری های متعددی در پرندگان می شوند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تنوع ژنتیکی گاماکروناویروس ها در جمعیت بلدرچین های ایران بود. روش ها: در بین سال های 1395 تا 1397 از 47 گله بلدرچین با علایم گوارشی یا بدون علایم گوارشی از 4 استان ایران اقدام به نمونه گیری شد. نتایج: گاماکروناویروس در نمونه های جمع آوری شده از 4 گله متفاوت بر اساس روش RT-PCR مثبت تشخیص داده شد و ژن N جدایه ها نیز تعیین توالی گردید. جدایه ها گروهی متمایز از سایر گاماکروناویروس ها تشکیل دادند. نتیجه گیری نهائی: نتایج مطالعه حاضر وجود یک گاماکروناویروس جدید در چرخش در بین جمعیت بلدرچین های ایران را تایید می کند. ارتباط شجره شناسی جدایه ها با سایر جدایه ها از مناطق مختلف جغرافیایی، پیچیدگی و تنوع را نشان می دهد. مطالعه حاضر، اولین شناسایی گاماکروناویروس ها در جمعیت بلدرچین های تجاری در ایران می باشد. مطالعات تکمیلی از جمله جداسازی ویروس و مطالعات تجربی ضرروری بنظر می رسد.

در تابستان سال های 1395 و 1396 تعداد 73 نمونه با علائم مشابه با ویروئید فرورفتگی میوه سیب از ارقام گالا و رد دلیشیز منطقه ی مراغه جمع آوری شد. RNA کل از پوست ساقه و برگ نمونه های جمع آوری شده حاوی علایم لکه های فرورفته و خال های زرد با حاشیه نامنظم روی پوست میوه، استخراج گردید و با استفاده از آغازگرهای اختصاصی ژنوم کامل ویروئید به طول 307-306 جفت باز با آزمون RT-PCR تکثیر و ترادف 10 نمونه تعیین گردید. جستجوی ترادف ها با BLASTn و هم ردیف سازی آنها با ترادف های مربوطه در بانک ژن نشان داد که جدایه های مورد مطالعه دارای بیشترین و کمترین یکسانی ترادف به میزان 100 و 4/74 درصد بترتیب با رس شمارهای EF088662 (ایتالیا) و KF788291 (ایتالیا) می باشند. بیشترین تفاوت نوکلئوتیدی در بین نواحی CCRو TR قرار داشتند. آنالیز فیلوژنتیک با روش حداکثر احتمال نشان داد که جدایه های ایرانی به همراه جدایه ها و واریانت های گزارش شده از ایتالیا در یک گروه قرار می گیرند.

زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس، کوکسی گرم مثبتی است که در شرایط خاص توانایی ایجاد بیماری های مختلف را دارد. این باکتری با ترشح سموم مختلف از جمله انتروتوکسین شرایط تهاجم به میزبان را فراهم می آورد. در میان این سموم، انتروتوکسین A و B بیشترین نقش را در بیماری زایی ایفا می کنند. این تحقیق جهت ردیابی ژن های انتروتوکسین A و B در نمونه های بالینی صورت گرفته است.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی، از مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 انجام شد. تعداد 40 نمونه به صورت جداگانه از هر یک از محل های زخم، خون، گوش، بینی، استفراغ و ادرار بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی کرمان و رفسنجان اخذ گردید و جمعا 240 نمونه مورد بررسی قرار گرفت. نمونه ها پس از کشت و تایید آزمون های بیوشیمیایی توسط تکنیک Poly Chain Reactio ارزیابی شدند.یافته ها: از تعداد 240 نمونه مورد مطالعه،50 نمونه (20.83%) آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس جدا شد که از این تعداد 37 مورد (74%) آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس حاوی هر دو ژن انتروتوکسین A و B بودند، همچنین، 11 مورد (22%) از نمونه های آلوده حاوی ژن انترتوکسین A و 2 مورد (4%) از نمونه بالینی حاوی ژن انتروتوکسین B شناسایی گردید.نتیجه گیری: نتایج نشان داد بیماران می توانند منبعی برای انتشار آلودگی در بیمارستان ها باشند خصوصا ناقلینی که این پاتوژن در بینی آنها شناسایی گردیده است. همچنین، شناسایی انتروتوکسین A و B اذعان کننده نقش مهم این توکسین ها در ایجاد عفونت های ثانویه در بیماران می باشد.

سابقه و هدف: بی توجهی به حفاظت از منابع آب و خاک و پوشش گیاهی موجب تخریب این منابع شده است. از عوامل مؤثر در این تخریب می توان به تبدیل کاربری اراضی بدون نگرش جامع، قطع جنگل ها، از بین بردن مراتع، خشک سالی و خسارت آفات و بیماری ها اشاره کرد. آفات و بیماری های گیاهی از عوامل مهم تخریب در جنگل ها و مراتع کشور هستند. برای پیش آگاهی و مدیریت طغیان آفات و بیماری های گیاهی، نیاز به پایش و برنامه مدیریت جامع آفات و بیماری های گیاهیست. استان کرمان به عنوان پهناورترین استان کشور، جزو ناحیه رویشی ایرانی- تورانی است و از کل 181737 کیلومتر مربع مساحت این استان، حدود 5 درصد اراضی کشاورزی، 45 درصد مرتع، 13 درصد جنگل و 37 درصد را بیابان تشکیل می دهد.مواد و روش ها: برای ارزیابی و پایش وضعیت مهمترین آفات و بیمارگرهای گیاهان اصلی و با توجه به تنوع شرایط محیطی و مساحت جنگل ها و مراتع طبیعی در استان کرمان، نمونه برداری طی سال های 1397 تا 1400 در این استان انجام شد. طرح پایش در ایستگاه های ده نو، باب زنگی، کوه پنج و گلوچار و مناطق یزدان آباد و راویز به عنوان دو رویشگاه درختان بادام کوهی اجرا شد. مهمترین جوامع جنگلی (درختان- درختچه ها) و مرتعی در مناطق یادشده شامل ارسM.Bieb.  Juniperus excelsa، بادام کوهی (الوک) Amygdalus scoparia Spach.، بادام کوهی (ارچن) Spach. Amygdalus elaeagnifolia، درمنه Boiss. Artemisia aucheri، درمنه  Artemisia siberi Besser و استیپاStipa arabica Trin. &  و قیچ Zygophyllum atriplicoides Fisch. & C. A. Mey است. نمونه برداری ها در قطعات مورد نظر به صورت دوره ای از آفات و بیمارگرها در گیاهان مهم انجام شد. در نمونه برداری ها نوع و میزان آلودگی به آفات و بیمارگرها ثبت شد. با توجه به تنک بودن جنگل های بادام کوهی در مناطق مورد بررسی در استان کرمان، از روش نمونه برداری خطی و به صورت خطوط ممتد استفاده شد. داده برداری از عرصه های مرتعی طی بازدیدهای صحرایی از تیپ های گیاهی معرف انجام ‎شد. نمونه گیری در این محدوده به روش تصادفی سیستماتیک بود.نتایج و یافته ها: بر اساس بررسی های انجام شده در ایستگاه ده نو بردسیر به عنوان رویشگاه قیچ Z .atriplicoides پروانه بذرخوار قیچ از راسته Lepidoptera، در ایستگاه های ده نو بردسیر و کوه پنج بردسیر به عنوان رویشگاه استیپاS. arabica  سیاهک استپی ریش دار Tranzscheliella iranica S. و ایستگاه های ده نو بردسیر و کوه پنج بردسیر به عنوان رویشگاه درمنه A. aucheri و درمنهA. siberi   مگس گالزای درمنه از خانواده Cecidomyiidae با حدود 4 درصد آلودگی جداسازی و شناسایی شد. همچنین، از منطقه یزدان آباد زرند به عنوان رویشگاه بادام کوهی (الوک) A. scoparia,  سوسک چوب خوار L. capnodis tenebrionis با حدود 30 درصد آلودگی و از منطقه راویز رفسنجان به عنوان رویشگاه درختان بادام کوهی (ارچن) A. elaeagnifolia دارواش Boiss. & Buhse Loranthus grewinkii با حدود 60 درصد آلودگی ردیابی شد. روند تغییرات جمعیت آفات پروانه بذرخوار قیچ، مگس گالزای درمنه و سوسک چوب خوار در بادام کوهی و بیمارگر سیاهک استپی ریش دار در سال های پایش عوامل خسارت زا در مناطق مورد بررسی تقریباً ثابت بوده است و نوسان خاصی در جمعیت این عوامل مشاهده نشد. اما جمعیت دارواش به عنوان گیاه نیمه انگلی مستقر روی درختان ارچن در سال 1399 در منطقه مورد بررسی کاهش داشته و دوباره در سال 1400 به میزان سال های قبل بازگشته است. علت کاهش جمعیت L. grewinkii در سال 1399، انجام هرس گیاه دارواش بود که به علت انجام غیر اصولی هرس، این گیاه نیمه انگلی از محل آلودگی قبلی دوباره رشد کرده و در سال بعد به سطح جمعیت قبلی رسیده است.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل، آفات پروانه بذرخوار قیچ، مگس گالزای درمنه و بیمارگر سیاهک استپی ریش دار دارای جمعیت پایینی بوده و براساس نوسانهای جمعیت آنها در سال های مورد بررسی، در محیط طبیعی خود با گیاهان میزبان در حال تعادل هستند و حالت طغیانی ندارند. براساس نتایج حاصل، جمعیت C. tenebrionis و L. grewinkii در گیاهان میزبان زیاد بوده و موجب خسارت شدید و کاهش رشد و زادآوری میزبان شده است. استمرار ردیابی آفات و بیماری ها در مناطق مختلف برای پایش عوامل موجود و بروز عوامل نوظهور ضروری است تا از ورود و گسترش آنها پیشگیری به عمل آید.

ویروس لکوز گاو (BLV) رترو ویروسی است که موجب لکوز یا لمفومای مزمن گاو در بسیاری از کشورهای جهان می شود. الیزا اولین روش تشخیصی برای غربالگری حضور پادتن ها بر علیه ویروس لکوز گاوی است. تاکنون روشن نشده است که آیا این روش پادتن ها را در زمان آلودگی به ویروس لوسمی گاو شناسایی می کند یا خیر. واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) برای توالی های اختصاصی DNA پروویروس هدف، در سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBML) استفاده شده است. به منظور یافتن روشی حساس و کارا برای تشخیص آلودگی به ویروس BLV در نمونه های خون و بافت ها یا محتواهای مختلف، روش آشیانه ای واکنش زنجیره ای پلی مراز (Nested-PCR) بر اساس شناسایی ژن BLV-gag طراحی گردید. آزمون آشیانه ای PCR بر روی نمونه های اخذ شده از گاوهایی که به صورت طبیعی آلوده شده اند (281 نمونه)، نمونه های بافتی پارافینی (3 نمونه) و DNA تخریب شده (10 نمونه عقده لمفاوی سونیکه) انجام شد. حساسیت و ویژگی آزمون PCR به ترتیب 0.85 و 0.84 محاسبه گردید. درجه توافق بین دو آزمون (کاپا) مقدار 0.693 محاسبه گردید که قابل توجه است. ارزش پیشگویی مثبت آزمون (دقت) 0.82 و ارزش پیشگویی منفی آن 0.86 بود. در نهایت صحت آزمون 0.85 محاسبه شد. این مطالعه نشان داد که روش واکنش زنجیره ای پلی مراز آشیانه ای در مقایسه با روش های PCR معمولی استفاده شده در آزمایش های متفاوت از حساسیت بیشتری برخوردار است. این تکنیک برای غربالگری انبوه و همچنین تشخیص DNA پروویروس در نمونه های بافتی خاص اعم از پارافینه یا نمونه های قدیمی مفید خواهد بود.

زمینه و هدف: لپتوسپیروز یک بیماری مشترک انسان - حیوان شایع در سراسر جهان به ویژه در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری از جمله در ناحیه جلگه ای استان گیلان است که توسط گونه های بیماری زای لپتوسپیراها به وجود می آید. تعیین هویت لپتوسپیراها با سروتایپینگ توسط روش MAT پرهزینه، وقت گیر و پیچیده است و روش های ملکولی می توانند؛ جایگزین شوند. این مطالعه به منظور جداسازی لپتوسپیراهای بیماری زا از خون بیماران و تشخیص و تایپینگ آنها به روش PCR-RFLP در استان گیلان انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، بیماران بستری شده در بخش های اورژانس، داخلی و عفونی بیمارستان رازی رشت که تشخیص بالینی لپتوسپیروز داشتند؛ از ابتدای اردیبهشت تا پایان مرداد 1387 بررسی شدند. کشت های مثبت با روش فنل - کلروفرم مورد استخراج  DNAقرار گرفتند.PCR  با استفاده از دو جفت پرایمر G1 و G2 وB64-I  و B64-II انجام شد. محصول PCR حاصل از پرایمرهای G1 و G2 با آنزیم  DdeIو محصول PCR حاصل از پرایمرهای B64-I و  B64-IIبا آنزیم hinf I برش داده شدند و الکتروفورز گردیدند و الگوی باندی آنها با الگوهای مربوط به سویه های استاندارد مقایسه و تعیین هویت شد.یافته ها: 65 مورد از مجموع 107 نمونه کشت داده شده؛ مثبت گردیدند. 56 نمونه با پرایمرهای G1 و G2 جواب دادند که به گونه های اینتروگانس و بورگ پترسنی متعلق بودند و 9 مورد نیز با پرایمرهای B64-I و  B64-IIپاسخ دادند که همگی به گونه کیرشنری متعلق بودند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که اکثریت لپتوسپیراها در این منطقه از گونه های اینتروگانس و بورگ پترسنی می باشند. با توجه به مشکلات متعدد در سروتایپینگ لپتوسپیراها، روش PCR-RFLP برای تعیین هویت و مطالعه ساختارهای یک جمعیت داخل گونه ای مفید می باشد و استفاده مستقیم از آن برای نمونه های بالینی و تشخیص سریع و تعیین هویت، کاربرد دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پیشرفت ها در تصویربرداری سرطان از تشخیص و اندازه گیری ضایعه، به سمت ارزیابی کمی فرایندهای متابولیک و فعل و انفعالات سلولی و ملکولی با سرعت بالا در حال انجام است. استرومای تومور به عنوان یک عامل اساسی در پاتوفیزیولوژی تومور نقش مهمی را در استراتژی های درمانی و هدف قرار دادن محیط ریزتومور بازی می کند. از همین رو کنترل موفقیت آمیز سرطان نیازمند بررسی برهم کنش های پیچیده سلولی و ملکولی در بافت سرطان می باشد. ادغام پیشرفت های صورت گرفته در زیست شناسی ملکولی، شیمی سنتتیک و تکنیک های تصویربرداری، تشخیص بر پایه تصویربرداری را به سمت حوزه ملکولی –,عملکردی سوق داده است. بنابراین علم تصویربرداری به دنبال یافتن برنامه های کاربردی در تحقیقات علوم پایه، پیش بالینی و مطالعات ترجمانی سرطان می باشد. تصویربرداری هسته ای، تصویربرداری نوری و تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) از ابزارهای اولیه هستند که برای تشخیص سرطان در حال توسعه می باشند. این تکنیک ها به واسطه رشد و پیشرفت پروب های ملکولی که اخیرا برای ثبت خصوصیات ملکولی و فیزیولوژیکی در داخل بدن بهبود یافته اند، در حال توسعه می باشند. در این مطالعه به مروری بر تکنیک های تصویربرداری ملکولی و پروب های رایج و همچنین استراتژی های به کارگیری آن ها می پردازیم.

امروزه، مقاومت آنتی بیوتیکی در باکتری ها به یک چالش عمده برای سلامت بشر تبدیل شده است ظهور مقاومت آنتی بیوتکی، منجر به ناکارآمدی آنتی بیوتیک ها، عدم درمان مناسب بیماری های عفونی و افزایش هزینه های درمانی شده است. یکی از فراوانترین انواع مقاومتهای انتی بیوتیکی مقاومت به آنتی بیوتیکهای بتالاکتام بخصوص پنی سیلین و سفالوسپورین میباشد که در بیشتر موارد با یک مکانیسم آنزیم تغییر دهنده به نام بتالاکتاماز ایجاد می گردد. این آنزیم ها، حلقه بتا لاکتام آنتی بیوتیک های واجد این حلقه را هیدرولیز می کنند. بتالاکتامازها، طبق طبقه بندی آمبلر که بر اساس تشابه توالی آمینو اسیدهای پروتئینی انجام می پذیرد، به چهار گروه A، B، C، و D تقسیم می شوند. در مطالعه حاضر، با استفاده از داکینگ ملکولی در فرآیند غربالگری مجازی، از میان 13842 ترکیب، قویترین مهار کننده ها بر علیه آنزیم بتا لاکتاماز CTX-M-9 انتخاب شد. ترکیبات با کمترین انرژی آزاد اتصال توسط مطالعات دینامیک ملکولی بررسی شدند. مطالعات مدلسازی ما مشخص کرد که ترکیب با کد بانک دارویی DB01753 دارای خصوصیت مهار کنندگی آنزیم بتا لاکتاماز CTX-M-9 است. بعد از 50 نانوثانیه مطالعه دینامیک ملکولی، ترکیب DB01753 با آمینو اسیدهای سرین 237، آسپارژین 104، گلوتامات 166، سرین 274 و تیروزین 105 تشکیل پیوند هیدروژنی داد. مطالعات MM/PBSA مشخص کرد که انرژی آزاد اتصال بین آنزیم بتا لاکتاماز و DB01753 برابر 5/111-کیلوژول بر مول است. مطالعات ADME نشان داد که همه پارامترهای فارماکوکینتیکی در محدوده قابل قبول هستند.